„Umarła spokojnie, we śnie” - tak brzmiała część oświadczenia sekretarza polskiej noblistki, Michała Rusinka, który podał do publicznej wiadomości informację o śmierci pisarki. Wisława Szymborska zmarła w swoim domu w Krakowie, po długiej chorobie, wieczorem 1 lutego. Miała 89 lat.
Wisława Szymborska przyszła na świat 2 lipca 1923 roku na Prowencie. Była wybitną polską poetką, eseistką, krytykiem literackim, tłumaczem i felietonistką, a także członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich i Polskiej Akademii Umiejętności oraz laureatką licznych nagród i odznaczeń.
Swoje pierwsze wiersze opublikowała w krakowskim „Dzienniku Polskim”. Debiut w postaci tomiku wierszy stał się jej udziałem w roku 1949, jednak nie został on dopuszczony do druku, gdyż „nie spełniał wymagań socjalistycznych”. Właściwy, nastąpił w roku 1952 i był to tomik wierszy „Dlatego żyjemy”.
Szymborska była nierozerwalnie związana z Krakowem i wielokrotnie podkreślała swoje przywiązanie do tego miasta. Jej twórczość należy do najczęściej tłumaczonych polskich działań artystycznych. Jej książki doczekały się przekładu w 42 językach. Wisława Szymborska otrzymała między innymi Order Orła Białego, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis, Nagrodę Kościelskich, Goethego, Herdera oraz Nagrodę Nobla 9 grudnia 1996 roku w dziedzinie literatury „za poezję, która z ironiczną precyzją pozwala historycznemu i biologicznemu kontekstowi ukazać się we fragmentach ludzkiej rzeczywistości”.
fot. Wikipedia
